Τα τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη, «Μη χτυπάς σ’ ένα σπίτι κλειστό» και «Όσο αγαπιώμαστε τα δυο» από τον δίσκο του “Η Πόλη μας” του 1970 ακούγονται στην ταινία ερμηνευμένα από τον Μανώλη Μητσιά.

Δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Παύλου Παρασχάκη. Στην ταινία ακούγονται δυο τραγούδια σε μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη από το θεατρικό έργο της Κωστούλας Μητροπούλου “Η Πόλη μας”: το «Νανούρισμα» και η «Παγίδα» σε ερμηνεία Ελένης Ροδά.

Στην ταινία ακούγονται, επίσης, δυο ανέκδοτα τραγούδια του συνθέτη: “Ν’ αγαπηθούνε δεν μπορούνε” και “Ό,τι αγαπήσαμε” σε στίχους Κώστα Κινδύνη με ερμηνευτή τον πρωταγωνιστή της ταινίας Νίκο Δαδινόπουλο. Η μελωδία μάλιστα του τελευταίου σε οργανική μορφή ακούγεται και στην έναρξη της ταινίας με την προβολή των τίτλων.

Ο Λουκιανός έγραψε και επιμελήθηκε τη μουσική για την πολυβραβευμένη στην Ελλάδα και το εξωτερικό ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου:

Ένας περιοδεύων θίασος διασχίζει την επαρχία παίζοντας την “Γκόλφω”, ανάμεσα στα έτη 1939 – 1952 και η περιπλάνησή του αυτή είναι ταυτόχρονα ένα ταξίδι στην Ελληνική Ιστορία, από τη δικτατορία του Μεταξά και την κατοχή, έως τον Εμφύλιο και την εδραίωση του κράτους της Δεξιάς. Μια ταινία-σταθμός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, που θεωρήθηκε μοντέλο πολιτικού σινεμά και συχνά, ανακηρύχθηκε από διάφορες ενώσεις ξένων κριτικών ως η σημαντικότερη ταινία της δεκαετίας του ’70.
Βραβεία και διακρίσεις: 7 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (α’ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, α’ ανδρικού ρόλου και βραβείο κοινού). Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ των Καννών, επίσης, απέσπασε βραβεία και σε πολλά άλλα φεστιβάλ του εξωτερικού.

Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου 1975.

Σημείωμα του συνθέτη για τη μουσική του “Θίασου”, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Θούριος”-έκτακτη έκδοση για το “Θίασο”- (13-10-1975):
Η αντιμετώπιση της μουσικής στο “Θίασο” είναι τέτοια ώστε να εξυπηρετεί λειτουργικά τη δράση, έτσι που να μην μπορεί αυτή να προχωρήσει χωρίς τη μουσική. Γι’ αυτό αποκλείστηκε η διακοσμητική χρήση της μουσικής και η χρησιμοποίησή της ως επένδυση με την έννοια της συναισθηματικής υπογράμμισης.
Σε κάθε τόπο και σε κάθε ιστορική στιγμή, η μουσική ενός λαού εκφράζει απόλυτα την κοινωνικοπολιτική του κατάσταση. Έτσι κι εδώ, η πορεία του Θιάσου μέσα στα χρόνια ’39-’52 έπρεπε να σηματοδοτηθεί μουσικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη, ενώ παράλληλα να αποκαλυφθεί τι σήμαινε κάθε ένα από αυτά. Μ’ αυτό τον τρόπο, μέσα από την πορεία της μουσικής διαγράφεται η πορεία της ίδιας της Ελλάδας στα χρόνια αυτά. Δικτατορία Μεταξά–Πόλεμος–Γερμανική κατοχή–Αντάρτικο–Δεκέμβρης ’44–Εγγλέζοι–Δεύτερο Αντάρτικο–Αμερικάνοι–Εκλογές 1952.
Στη διάρκεια της ταινίας ακούγονται γύρω στα 35 μουσικά κομμάτια (ελαφρά τραγούδια, εμβατήρια, αντιστασιακά τραγούδια της πόλης, αντάρτικα, ρεμπέτικα, δημοτικά, εγγλέζικα, αμερικάνικα). Κάθε ένα διαλέχτηκε με κριτήρια τού κατά το πόσο το τραγούδι αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως σύμβολο του είδους που ανήκει και της κατάστασης που εκφράζει.
Μέσα στην ταινία, η μουσική έχει πάντα συγκεκριμένη προέλευση. Τραγουδιέται από τους ηθοποιούς –έρχεται απ’ το δρόμο– παίζεται από κάποια ορχήστρα. Κάτι άλλο που θα ήθελα να πω πάνω στη μουσική είναι, ότι αυτή παίχτηκε πάντα στους τόπους που γυρίστηκαν σκηνές – συγχρόνως. Μ’ αυτό τον τρόπο υπάρχει μια σωστή αίσθηση του χώρου στον ήχο. Ακόμα, ότι χρησιμοποιήθηκαν μουσικοί απ’ όλη την Ελλάδα, μια που οι ανάγκες απαιτούσαν, ας πούμε μια ορχήστρα πνευστών στα Γιάννενα. Έγινε επίσης, προσπάθεια, οι μουσικοί αυτοί να είναι παλιοί, έτσι που να ‘χουν παίξει τα κομμάτια αυτά στην εποχής τους. (…)
(…) Με όσα είπαμε πιο πάνω, νομίζω ότι μπορεί κανείς να καταλάβει τη μέθοδο με την οποία δουλεύτηκε η μουσική για την ταινία.

Ντοκιμαντέρ για τους χώρους στους οποίους εκτοπίστηκαν και φυλακίστηκαν οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Ο Λουκιανός συνεργάζεται με την Ομάδα των 4 (Κώστας Χρονόπουλος, Γιώργος Χρυσοβιτσάνος, Σπύρος Ζάχος, Θανάσης Σκρούμπελος), πραγματοποιώντας την μουσική σύνθεση για την ταινία.

Τον Δεκέμβριο του 1975 έγινε στο STUDIO η δοκιμαστική προβολή της ταινίας “Νέος Παρθενώνας” της “ομάδας των 4”, και λίγους μήνες μετά η επίσημη προβολή που την προλόγισε ο ιδρυτής του STUDIO Σωκράτης Καψάσκης.
Ηταν η πρώτη φορά μετα το κλείσιμο της Μακρονήσου (1956-61) που πατούσαν κινηματογραφιστές (υπήρχαν ακόμη σκορπισμένα στα ερείπια κράνη, πόρπες, αρβύλες και έντονα στοιχεία της τραγικής ύπαρξης των αναμορφούμενων φαντάρων και πολιτών στα Τάγματα από το 1947-1956).
Η παραγωγή της ταινίας, ξεκίνησε το 1974, με χρήματα φίλων μηχανικών του Ε.Μ.Π. με επικεφαλής τον Νίκο Ράπτη και συνεχίστηκε με συμπαραστάτη, εμψυχωτή και χρηματοδότη τον Γιώργο Παπαλιό. Το 2020 ξαναπροβλήθηκε η ταινία στην ίδια αίθουσα μαζί με την νέα ταινία του Θανάση Σκρουμπέλου.

Ο Λουκιανός κάνει την μουσική επιμέλεια για την ταινία του Τάσου Ψαρρά. Η ταινία αφορούσε στην απεργία των καπνεργατών και τη λαϊκή εξέγερση του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη.

Ο Λουκιανός συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο μετά τον “Θίασο”. Η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται στη λίμνη Παμβώτιδα και ξεκινά όταν έξι κυνηγοί ανακαλύπτουν το πτώμα ενός αντάρτη. Η ταινία προτάθηκε για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1977.

Ο Λουκιανός συνθέτει μουσική για την ταινία “Υπόθεση Πολκ” σε σκηνοθεσία Άγγελου Μάλλιαρη. Στην ταινία, επίσης, ακούγονται μουσική και τραγούδια από το δίσκο «Media Luz».
Η υπόθεση αφορά την ανεξιχνίαστη δολοφονία του Αμερικάνου δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ στη μεταπολεμική περίοδο που συγκλόνισε την Ελλάδα και είχε τεράστιες διεθνείς προεκτάσεις. Η πρεμιέρα έγινε στο “Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης” τη σαιζόν 1978-’79.

Ο Λουκιανός, γράφει την μουσική, για την ταινία του Δημήτρη Μαυρίκιου «Στο δρόμο του Λαμόρε».
Μεταφορά στην μεγάλη οθόνη της νουβέλας του Τζιοβάνι Βέργκα “Η Λύκαινα”. Μια χήρα επιστρέφοντας στη γενέτειρά της, ερωτεύεται τον νεαρό που αγαπάει η κόρη της.

Ο Λουκιανός επενδύει μουσικά την υπερπαραγωγή του Παντελή Βούλγαρη “Ελευθέριος Βενιζέλος”. Η ταινία είναι μια βιογραφία του Ελευθέριου Βενιζέλου, μιάς από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της πολιτικής σκηνής, που σημάδεψε την πορεία του ελληνικού έθνους στον 20ό αιώνα.

Οι στίχοι των τραγουδιών είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου και τραγουδά η Άννα Καλουτά.

Ο Λουκιανός διευθύνει και ενορχηστρώνει μουσικά, το ιστορικό ντοκυμαντέρ σε σκηνοθεσία Φώτου Λαμπρινού. Η ταινία αναφέρεται, μέσα από το πορτρέτο του πρωτοκαπετάνιου του Ε.Λ.Α.Σ., Άρη Βελουχιώτη, στον αγώνα του Ε.Α.Μ. και του Ε.Λ.Α.Σ. (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) στην διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής.

Η ταινία ήταν αφιερωμένη στα 40 χρόνια του Ε.Α.Μ. (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) που συμπληρώνονταν το 1981.